Monday 6 October 2008

ഹേ റാം....

സ്വാഗതം....ഗുജറാത്തിലേക്ക്...
ഗാന്ധി പിറന്ന മണ്ണിലേക്ക്....

ഹിംസയെ അഹിംസകൊണ്ട് നേരിട്ട,

സത്യാഗ്രഹം സമരായുധമാക്കിയ,

അർധ്ദനഗ്നനായ ഫക്കീറിന്റെ നാട്ടിലേക്ക്...

എന്താ
അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കുന്നത് ?
കാവി വിരിച്ച തെരുവുകൾ ചുവന്നു കിടക്കുന്നതു

കണ്ടതിനാലായിരിക്കും....അല്ലേ

സൂക്ഷിച്ച് നടക്കൂ...ശവങ്ങളില്‍ തട്ടി വീഴരുത്..

എന്താ
മൂക്കു പൊത്തുന്നത് ?
ഓ..കല്ലു വിരിച്ച
ഇടവഴികളിൽ ചോര
മണക്കുന്നതിനാലായിരിക്കും
....അല്ലേ
സബർമതി ചുവന്നൊഴുകുന്നതെന്താണെന്നോ

ഹിന്ദുവിന്റെയും മുസൽമാന്റെയും ചോരയാണ്

ആ ചുവന്നൊഴുകുന്നത്....
ഭയക്കണ്ട....ഇതാ ഈ തോക്കു വച്ചോളൂ...

ഹിന്ദുവാണെങ്കിൽ മുസൽമാനെ ചൂണ്ടുക,

മുസൽമാനെങ്കിൽ ഹിന്ദുവിനെയും...

മുസൽമാനും ഹിന്ദുവുമല്ല മനുഷ്യനാണെന്നോ....

ഹ...ഹ...ഹ...അറിയില്ലേ
ഇവിടെ മനുഷ്യർക്ക്
പ്രവേശനമില്ല....
ഇതാ ഇപ്പോൾ ഈ വെടിയുണ്ട നിന്റെ മാറു പിളർത്തും

നീയും
ഈ തെരുവിൽ പിടഞ്ഞു മരിക്കും
നിന്റെ ചോരയും ഇവിടെ ഒഴുകിപ്പരക്കും..ഹ...ഹ...ഹ.


മകനേ... നിറയൊഴിച്ഛോളൂ മടിക്കണ്ട....

എന്നെ ഓർക്കാത്ത,
എന്നെ തിരസ്ക്കരിച്ഛ,

എന്റെ വാക്കുകൾ വിസ്മരിച്ച
,
അഹിംസയ്ക്കു പകരം ഹിംസ നടമാടുന്ന

ഈ നാട്ടിൽ ഞാനെന്തിന്...

കാഞ്ചി വലിച്ചോളൂ....
ഹേ റാം“


Wednesday 1 October 2008

അഭിനയം

വിറയ്ക്കുന്നു ചുണ്ടുകള്‍
അടുക്കുന്നു
മരണം
തുടിയ്ക്കുന്നു
ഹൃദയം
പെരുമ്പറ
കൊട്ടുന്നു.

വിതുമ്പുന്നു
കണ്ണുകള്‍
ഒഴുക്കുന്നു മിഴിനീര്‍
പിടയ്ക്കുന്നു മനസ്
താണ്ഡവമാടുന്നു.

ശപിക്കുന്നു
ബന്ധുക്കള്‍
അടക്കുന്നു കോപം
പൊഴിയുന്നു നിമിഷങ്ങള്‍
ആസന്ന
മരണം.

എഴുതുന്നു
വില്‍പത്രം
അവസാന
നിമിഷം
മറയുന്നു
കദനം
ചിരിക്കുന്നു
ചുണ്ടുകള്‍.