Saturday 9 May 2009

വിശപ്പ്

പള്ളിക്കൂടത്തിന്റെ
വിള്ളലുകള്‍ വീണ
മണ്‍ചുവരില്‍ ചാരി
പുറകിലത്തെ ബഞ്ചില്‍
മഴനനഞ്ഞൊരു കുട്ടി
തണുത്തുവിറച്ചിരിപ്പുണ്ട്.
കുടുക്കുകള്‍ പൊട്ടി,
കീറലുകള്‍ വീണ,
നനഞ്ഞുകുതിര്‍ന്ന
അവന്റെ കുപ്പായത്തിനുള്ളില്‍
തെളിഞ്ഞുകാണുന്നത്
ദാരിദ്ര രേഖകള്‍
വരച്ചു
ചേര്‍ത്ത
വിശപ്പിന്റെ ഭൂപടമാണ്.
നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചിരിക്കുന്ന
അക്ഷരങ്ങളൊലിച്ചുപോയ
കീറിപ്പറിഞ്ഞ പുസ്തകങ്ങളില്‍
ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്
കണ്ണീരില്‍ കുതിര്‍ന്ന
ഒരു വിധവയുടെ സ്വപ്നങ്ങളാണ്.
കറുത്ത ബോര്‍ഡില്‍
എ പ്ലസ് ബിയും എ മൈനസ് ബിയും
തെളിഞ്ഞു മായുമ്പോള്‍
അവന്റെ കണ്ണുകളില്‍ തെളിയുന്നത്
വിശപ്പിന്റെ സമവാക്യങ്ങളാണ്.
കാതുകള്‍ തേടുന്നത് ഉച്ചക്കഞ്ഞിക്കായുള്ള
മണിമുഴക്കങ്ങളാണ്.
അധ്യാപകന്റെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പില്‍
ഉത്തരങ്ങള്‍ തലകുനിക്കുമ്പോള്‍
കൈവെള്ളയില്‍ ചുവന്നപാടുകള്‍ തീര്‍ത്ത്
ചൂരല്‍ ഉയര്‍ന്നുതാഴും
അപ്പോള്‍ ചുണ്ടുകള്‍ വിറച്ച്
കണ്ണുനീര്‍ ശബ്ദങ്ങളില്ലാതെ ഇറ്റു വീഴും.
വേദന സിരകളില്‍ അഗ്നിയായ് പടരും.
കണ്ണുകള്‍ കറങ്ങി അവന്‍
നിലത്ത് വീഴുമ്പോഴും
അടക്കിപിടിച്ച ചിരികള്‍ ഉയര്‍ന്നു കേള്‍ക്കാം.
ഹോ...! കണ്ണട വച്ചിട്ടും അധ്യാപകന്റെ കണ്ണുകള്‍
കാണുന്നില്ലല്ലോ
പുറകിലത്തെ ബഞ്ചിലെ
ഒന്നും പഠിക്കാത്ത കുട്ടിയുടെ
ഉള്ളിലൂറുന്ന വിശപ്പ്.